Litwa oficjalnie złożyła narodowy wniosek o wpisanie tradycji wicia palm wileńskich na światową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Są piękne, kolorowe i niosą ze sobą ducha tradycji. Wielkanocne palmy wileńskie to jeden z najważniejszych symboli Wilna i Wileńszczyzny. Mają unikalny wygląd przypominający misternie uwity, kolorowy wałeczek, który tradycyjnie zwieńczony jest puszystą „mietliczką” z suszonych traw. Rzemiosło to było i w dalszym ciągu jest, zakorzenione w podwileńskich wsiach i przekazywane z pokolenia na pokolenie. Tworzenie palm wileńskichzyskało status narodowego dziedzictwa Litwy, która złożyła wniosek o wpisanie go na światową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Palmy były bardzo popularne w okresie międzywojennym. Uwielbiali je Polacy, ale też Francuzi. Ta tradycyjna, najbardziej popularna palma mierzy ok. 30 cm. Dziś jednak ich twórcy wiją nie tylko takie zgodne z tradycją, ale też miniaturowe, albo kilkumetrowe. Tworzenie palm wielkanocnych to bardzo długi, wielomiesięcznyproces. Najpierw trzeba zebrać, a następnie ususzyć i zafarbować kwiaty, które zbiera się o różnych porach roku. Rdzeniem palmy jest gałązka wierzbowa lub leszczynowa, którą oplata się naturalnymi oraz barwionymi suchokwiatami.
Od 2011 roku palmy posiadają oficjalny certyfikat produktu dziedzictwa narodowego Litwy. W roku 2019 tradycja wyplatania palm wileńskich została wpisana na litewską krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Teraz mają szansę na światowe uznanie.
Z kolei w podwileńskich Mazuryszkach, w których znajduje się zabytkowy dwór z XVIII w., który kilka lat temu został odrestaurowany powstanie Dom Palm, w którym pielęgnowana ma być tradycja wicia wileńskich palm.
Oryginalne palmy wileńskie można zobaczyć i kupić kiedy na Litwie odbywa się słynny Kaziuk wileński, kilkudniowy jarmark odpustowy, organizowany w Wilnie na początku marca. Są one również sprzedawane przy wileńskich kościołach w Niedzielę Palmową.
Agnieszka Góralczyk
Foto: Wikipedia
