Dokładnie 20 września 1946 roku na francuskim Lazurowym Wybrzeżu odbyła się inauguracja pierwszego w historii Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes. Wydarzenie to z biegiem lat przekształciło się w najważniejsze i najbardziej prestiżowe święto kinematografii na świecie, co roku gromadząc czołowych twórców, krytyków oraz gwiazdy kina.
Najważniejszym i najbardziej pożądanym trofeum przyznawanym w Cannes jest Złota Palma (Palme d’Or), trafiająca do reżysera najlepszego filmu pełnometrażowego. Statystycznie najczęściej sięgali po nią twórcy amerykańscy (aż 23-krotnie), a także reżyserzy z Francji, Włoch i Wielkiej Brytanii.
W historii festiwalu nie brakuje też spektakularnych polskich akcentów. Jedynymi polskimi produkcjami, które zdobyły to najwyższe wyróżnienie, są „Człowiek z żelaza” w reżyserii Andrzeja Wajdy (1981 r.) i „Pianista” Romana Polańskiego (2002 r., produkcja polsko-francuska).
Bogactwo nagród i wyjątkowe kategorie
Oprócz Złotej Palmy w konkursie głównym przyznawane są również inne prestiżowe wyróżnienia, w tym Grand Prix, Nagroda Jury (Prix du Jury), statuetki za reżyserię, scenariusz oraz najlepsze role kobiece i męskie. W osobnych kategoriach oceniane są filmy krótkometrażowe.
Canneński festiwal docenia również młode i nietuzinkowe talenty. Przyznawana jest tam m.in. Złota Kamera (Caméra d’Or) za najlepszy debiut reżyserski, nagroda Cinéfondation dla etiud studenckich, wyróżnienie w sekcji Un Certain Regard dla obrazów o unikalnym stylu, a także nagroda za najlepszą ścieżkę dźwiękową. Niezwykle popularną ciekawostką jest również Palm Dog – humorystyczne, ale oficjalne wyróżnienie przyznawane za najlepszy występ psa na ekranie.
Rekordy i przełomowe momenty
Historia festiwalu obfituje w rzadkie wydarzenia. Choć przez dziesięciolecia na liście laureatów dominowali mężczyźni, Złota Palma czterokrotnie trafiła w ręce reżyserek: Bodil Ipsen („Czerwone łąki”), Jane Campion („Fortepian”), Julii Ducournau („Titane”) oraz Justine Triet („Anatomia upadku”). Z kolei filmy dokumentalne sięgały po główne trofeum zaledwie dwa razy w historii – sztuki tej dokonali Jacques-Yves Cousteau i Louis Malle z dziełem „Świat milczenia” (1956 r.) oraz Michael Moore z głośnym „Fahrenheit 9/11” (2004 r.).
Marta Kot, fot. Sameer AL-DOUMY/AFP
