W tym roku mija 100 lat od kiedy w 1926 r. muzealne zbiory przeniesiono do Domu Albertich, majestatycznego trzyskrzydłowego pałacu, który od tego czasu stał się siedzibą Muzeum Porcelany.
Pałac został wybudowany w 1801 r., dla kupca Juliusa Sonnabenda. Zaprojektował go Leopold Niederräcker (uczeń samego C.G. Langhansa) z otwartym dziedzińcem i przepięknym ogrodem. Od 1834 r. należał do rodziny Albertich, właścicieli lokalnych fabryk. W 1926 roku obiekt został wykupiony przez miasto z przeznaczeniem na cele muzealne. I tak nieprzerwanie od wieku w murach pałacu funkcjonuje Muzeum Porcelany – najstarsza i najdłużej działająca instytucja kultury w mieście. To właśnie tu można oglądać: jedną z największych w Europie kolekcji porcelany śląskiej oraz wyroby z manufaktur europejskich (m.in. z Miśni, Wiednia, Berlina)., a także z XIX-wiecznych fabryk wałbrzyskich; wystawę polskiej ceramiki z lat 50. i 60. XX w.; galerię polskiego malarstwa współczesnego (z oryginalnymi dziełami między innymi Beksińskiego, Dudy-Gracza, Nowosielskiego, Starowieyskiego, Lenicy); kolekcję biskwitowych grup figuralnych i rzeźby współczesnej. Tu też organizowane są ciekawe i oryginalne wystawy czasowe jak np. wystawa „Lalki świata” czy XIX-wiecznych zabawek.
To też jedyny obiekt tej klasy na muzealnej mapie Polski odznaczony Certyfikatem dla Najlepszego Produktu Turystycznego 2024 przez Polską Organizację Turystyczną.
Oprac. Agnieszka Góralczyk, Foto: FB Muzeum Porcelany w Wałbrzychu
