Zwykły spacer z wykrywaczem metali zamienił się w jedno z najważniejszych odkryć archeologicznych ostatnich lat. W miejscowości Wesseling, położonej na południe od Kolonii, Oliver Riedl natrafił na ukryty w ziemi depozyt srebrnych numizmatów. Szybko okazało się, że pole kryło w sobie największy na terenie Niemiec skarb rzymskich denarów z epoki cesarza Hadriana, stanowiący jednocześnie piąty pod względem wielkości tego typu zbiór na świecie.
Początkowo wykrywacz wskazał obecność pojedynczej monety, jednak po wydobyciu kolejnych piętnastu egzemplarzy sygnały urządzenia nadal nie ustawały. Znalazca zachował się wzorowo i niezwłocznie powiadomił lokalne służby ochrony zabytków. Przejęta przez naukowców ekipa badawcza po pracach wykopaliskowych zabezpieczyła łącznie aż 934 srebrne denary o łącznej wadze przekraczającej trzy kilogramy. Eksperci i badacze dziejów Starożytnego Rzymu bez wahania określili to wydarzenie mianem prawdziwej sensacji.
Szczegółowa analiza numizmatyczna ujawniła, że chociaż większość monet została wybita w I wieku naszej ery, to najstarszy denar pochodzi z 148 roku p.n.e., czyli z okresu Republiki Rzymskiej. Oznacza to, że w momencie zakopania skarbu ten konkretny krążek miał już ponad dwieście siedemdziesiąt lat, a mimo to wciąż pełnił funkcję pełnoprawnego środka płatniczego. Zgodnie z obowiązującym prawem wyjątkowy skarb przeszedł na własność kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia, a dociekliwy odkrywca otrzyma należną nagrodę finansową.
Marta Kot, fot. Rolf Vennenbernd/dpa
