Zielonogórskie winiarstwo może trafić na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego. O wpis starają się lokalni działacze i winiarze.
Zielonogórskie tradycje winiarskie starają się o wpis na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego. Pierwszy krok w tym kierunku wykonały fundacje: Tłocznia oraz Gloria Monte Verde, które zorganizowały m.in. konsultacje społeczne z udziałem przedstawicieli Narodowego Instytutu Dziedzictwa.
W Zielonej Górze uprawa winorośli i produkcja wina mają swoją wielowiekową tradycję. Wpis zielonogórskiego winiarstwa na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego byłby ważnym krokiem w kierunku ochrony tożsamości i zabezpieczenia lokalnych zwyczajów przekazywanych z pokolenia na pokolenie. To także krok w stronę UNESCO, bo każdy taki wpis traktowany jest jako etap w drodze po wpisanie na światową listę dziedzictw. Tradycje winiarskie regionu zielonogórskiego sięgają korzeniami średniowiecza, przełomu XII i XIII w. Jednak swój najlepszy okres, zielonogórskie winiarstwo przeżywało pod koniec XV w. Od wieków więc winiarstwo nieprzerwanie do dziś stanowi ważny element historii miasta. Nie dziwi zatem, że zielonogórskie tradycje winiarskienależą do najstarszych i najbardziej unikalnych w Polsce. Zielona Góra kształtowała i kształtujeswoją tożsamość wokół uprawy winorośli, stanowiąc kluczowy punkt na winiarskiej mapie kraju.
To właśnie w Zielonej Górze, co roku odbywa się największe w Polsce święto wina, którego oficjalna, miejska tradycja organizacji sięga 1842 roku. Podczas Winobrania, bóg Bachus przejmuje klucze do miasta, a ulice wypełniają się jarmarkiem, koncertami, degustacjami lokalnych win i tradycyjnym wielkim korowodem (w tym roku odbędzie się ono w dniach 4-12 września).
Krajowa Lista Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego to oficjalny rejestr dokumentujący żywe tradycje, zwyczaje, rzemiosła oraz wiedzę przekazywaną w Polsce z pokolenia na pokolenie, który liczy obecnie 133 wpisy. Jej celem jest dokumentacja oraz ochrona unikalnych przejawów żywej kultury tradycyjnej. Kategorie niematerialnego dziedzictwa to: tradycje i przekazy ustne, w tym język jako nośnik kultury; sztuki widowiskowe i tradycje muzyczne; zwyczaje, obyczaje i obchody świąteczne; wiedza i praktyki dotyczące przyrody oraz wszechświata; umiejętności związane z tradycyjnym rzemiosłem i rękodziełem.
Oprac. Agnieszka Góralczyk
Foto: ilustracyjne; pixabay.com
